Definify.com
Webster 1913 Edition
Bechance
Be-chance′
,adv.
[Pref.
be-
for by
+ chance
.] By chance; by accident.
[Obs.]
Grafton.
Be-chance′
,Verb.
T.
& I.
To befall; to chance; to happen to.
God knows what hath
bechanced
them. Shakespeare
Webster 1828 Edition
Bechance
BECH'ANCE
,Verb.
I.